Home > ประกันสังคมในต่างแดน > ตอนที่ 20 มังกรผงาดฟ้า

ตอนที่ 20 มังกรผงาดฟ้า

ฉบับต้อนรับปีใหม่นี้ ผมเปิดปีด้วยการพาท่านผู้อ่านมาพบกับประเทศที่เป็นหนึ่งในต้นกำเนิดอารยธรรม วัฒนธรรม ปรัชญา และวิทยาการที่สำคัญนับไม่ถ้วน และปัจจุบันกำลังหาญกล้าสั่นคลอนมหาอำนาจเก่าจ้าวอินทรีอย่างอเมริกา ใช่ครับ ผมกำลังพูดถึงประเทศ “จีน”

                   จีนมีประชากร 1.33 พันล้านคนมากเป็นอันดับหนึ่งของโลก (แม้ว่าอินเดียกำลังหายใจรดต้นคอที่ 1.21 พันล้านคนก็ตาม) ปัจจุบันได้ก้าวขึ้นเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจอันดับ 2 ของโลกอย่างไร้ข้อกังขา พิสูจน์ง่ายๆ ครับ ลองพลิกดูข้าวของเครื่องใช้ในบ้านของท่านสิครับ

…Made in China ทั้งนั้น…

ระบบประกันสังคมของแดนมังกรแห่งนี้ รัฐบาลกลางเป็นผู้วางแนวปฏิบัติในภาพรวม แต่ในเรื่องรายละเอียดและการบริหารจัดการ ท้องถิ่นเป็นผู้มีอำนาจดำเนินการให้สอดคล้องกับพื้นที่ ความที่จีนเป็นประเทศที่ใหญ่มากและมีความหลากหลายทางประชากรสูง ถ้าส่วนกลางต้องดำเนินการเองทั้งหมดอาจไม่สอดคล้องกับความต้องการได้

สิทธิประโยชน์มีอยู่หลากหลายคล้ายๆ บ้านเราครับทั้งบำเหน็จบำนาญชราภาพ การรักษาพยาบาล ว่างงาน คลอดบุตร เจ็บป่วยเนื่องจากการทำงาน ฯลฯ แต่ผมขอพาท่านชำเลืองดูบางเรื่องที่น่าสนใจก็แล้วกันนะครับ

เรื่องแรก บำนาญชราภาพ แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเงินสมทบของผู้ประกันตนจะนำมารวมในบัญชีส่วนตัวของใครของมันในอัตรา 8% ของรายได้ โดยบำนาญที่ได้ก็คือเงินคงเหลือในบัญชีส่วนตัวและเอามาหารด้วยอายุเกษียณ อายุขัยเฉลี่ย และอัตราดอกเบี้ย

และอีกส่วนคือเงินสมทบของนายจ้างในอัตราที่อาจสูงถึง 20% ของค่าจ้าง ขึ้นอยู่กับรัฐบาลท้องถิ่น อันนี้เอามารวมเป็นกองกลางของทุกคน ได้รับในอัตราไม่ต่ำกว่า 40-60% ของค่าจ้างเฉลี่ยของแต่ละพื้นที่

…แดนสยามเจอเงินสมทบอัตรานี้เข้าไปคงร้องไอ้หยาถอยกรูดทั้งนายจ้างและลูกจ้าง

เรื่องต่อไป การรักษาพยาบาล ลูกจ้างจ่ายเงินสมทบไม่เกิน 2% ส่วนนายจ้างจ่ายไม่เกิน  6% แต่พอเจ็บป่วยนายจ้างกลับต้องรับผิดชอบเกือบหมดทั้งค่าแพทย์ ค่าตรวจ ค่าผ่าตัด ค่ายา ฯลฯ ลูกจ้างเองก็ต้องจ่ายค่าขึ้นทะเบียนเป็นผู้ป่วยในผู้ป่วยนอก และอาจต้องร่วมจ่ายในบางพื้นที่อีกด้วย

พูดง่ายๆ คือการรักษาพยาบาลไม่มีฟรี ทุกฝ่ายต้องร่วมจ่าย

เงินสมทบที่เก็บมาเอาไว้จ่ายเป็นเงินทดแทนการขาดรายได้ให้กับลูกจ้าง 60-100% แต่ค่อยๆ ลดลงหากรับนานเกิน 6 เดือน

มาดูสิทธิกรณีว่างงานกันหน่อยครับ นายจ้างจ่าย 2% ส่วนลูกจ้างจ่าย 1% ลูกจ้างจะมีสิทธิรับสูงสุดไม่เกิน 2 ปีขึ้นอยู่กับระยะเวลาที่อยู่ในระบบประกันสังคม โดยจะได้รับเงินเป็นจำนวนที่มากกว่าเงินสงเคราะห์ในท้องถิ่น แต่จะไม่เกินค่าจ้างขั้นต่ำของท้องถิ่นเช่นกัน

…ราวกับว่าท้องถิ่นคือผู้ถือกระบี่อาญาสิทธิ์ที่แท้จริง…

ผมไม่ติดใจอัตราเงินสมทบ และก็ไม่ได้ติดใจระยะเวลาที่ให้ด้วย แต่อยากให้ท่านผู้อ่านมองในประเด็นของจำนวนเงินที่ได้รับ ที่เขาให้ไม่เกินค่าจ้างขั้นต่ำของท้องถิ่นซึ่งผมว่าน่าสนใจครับ เพราะเป็นการลดแรงจูงใจหรืออีกนัยหนึ่งก็คือบีบให้คนเร่งหางาน และไม่รอพึ่งสิทธิกรณีนี้

ดังนั้น จะ 1 ปีหรือ 2 ปีก็ช่างปะไร ทนได้ทนไป…

                   มีอยู่เรื่องหนึ่งที่น่าสนใจและประเทศไทยควรศึกษามากๆ ครับ นอกเหนือจากสิทธิประกันสังคมแล้ว จีนยังบังคับให้จ่ายเงินเข้ากองทุนการเคหะหรือ housing fund โดยลูกจ้างจ่ายสูงสุดไม่เกิน 15% ในขณะที่ในบางพื้นที่นายจ้างต้องจ่ายสูงถึง 25% เลยทีเดียว

                   งานนี้ลูกจ้างร้องเฮกับโฮปนๆ กันไป…ส่วนนายจ้างร้องโฮเต็มๆ

                   เอาน่าครับ มันก็แลกมาด้วยความมั่นคงในชีวิตของลูกจ้าง รัฐบาลต้องการส่งเสริมให้ชาวบ้านลูกหลานเล่าปี่โจโฉซุนกวนนี้มีเงินจำนวนหนึ่งเพื่อที่อยู่อาศัย อย่างน้อยก็เป็นเงินดาวน์บ้านสักหลัง

                   เมื่อปลายเดือนธันวาคม 2554 คุณแทนคุณ จิตต์อิสระรับเชิญมาเป็นวิทยากรในหัวข้อ เศรษฐกิจพอเพียง ให้ข้อสังเกตที่น่าสนใจครับว่า ถ้าให้เลือกมีบ้านหรือรถก่อนกัน…

…คนจีนเลือก “บ้าน”

                   …ส่วนคนไทยเลือก “รถ”

                   เรื่องสุดท้ายครับ บางจังหวัดเช่น ปักกิ่ง ได้มีการส่งเสริมการบริหารจัดการผ่านระบบออนไลน์เพื่อช่วยลดเวลาในการมาติดต่อที่สำนักงาน เอกสารอันไหนลดได้ก็ลด พื้นที่ที่อยู่ห่างไกลจึงสามารถใช้บริการได้ทันใจ

                   ลองคิดดูหากคนร่วม 20 ล้านคนในมหานครปักกิ่งมารุมทึ้งใช้บริการที่สำนักงานประกันสังคมทั้งหมดจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง บ้านเราก็ควรดูเป็นตัวอย่าง

                   ผมคิดว่าจีนก็เป็นอีกหนึ่งประเทศที่น่าสนใจทีเดียว  ความจริงยังมีอีกเยอะครับแต่พื้นที่ฟุ้งของผมจะเต็มแล้ว อ้อเกือบลืมไป ผมได้เปลี่ยน blog จาก http://tanitsan.exteen.com เป็น https://tanitsan.wordpress.com ลองเข้ามาดู มาชม มาเม้นท์ มาเม้าท์กันหน่อยนะครับ

             สวัสดีปีใหม่ ปีแห่งความสุข สนุกสนานและเสียงหัวเราะครับ…2555

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: